Geschiedenis

Het motto van restaurant 'De Zwarte Leeuw' is:                                                                            "Gastvrijheid sinds 1438" Dat dit wordt waargemaakt, en historisch verantwoord is blijkt uit onderstaande geschiedenis:
De tot dusver oudste optekening dateert uit 1438. Het rechterlijk archief van 's-Hertogenbosch  vermeldt in dat jaar "ene Henrick Jansz. Glavyman" als eerste eigenaar van een huis, gelegen op de hoek van Helvoirtsestraat en Helvoirtse Dijk.	Klik op de foto voor meer info over het uithangbord

Dat huis heette in die tijd al 'de Zwarte Leeuw', een naam die ontleend is aan de vlag van de Zuidelijke Nederlanden, die een Zwarte Leeuw op een gouden veld toont (nu de vlag van Vlaanderen). Mogelijk ook omdat Helvoirt toendertijd een zogenaamd 'Hertogsdorp' was.

De Zwarte Leeuw van 1500 kunnen we vergelijken met een hedendaags hotel. Dorstige en vermoeide reizigers vinden er een gastvrij onthaal. Laat aangekomen vanuit Antwerpen kan men de nacht in Helvoirt doorbrengen, en de volgende dag met het openen van de poort reeds in 's-Hertogenbosch zijn. De paarden van de gasten worden in een nabij gelegen weide gedrenkt.

Herhaaldelijk wordt de Zwarte Leeuw genoemd als plaats waar men koopdag houdt. Zo in 1560 "des dinsdachs naeden sondach als men singt Misericordia" (dit is dinsdags na de tweede zondag na Pasen), toen men "hadde doen veijlen ende eenen coopdach dairaff hadde doen leggen in een openbaar herberge genoempt inden Swarte Leu tot Helvoirt".

De Zwarte Leeuw blijkt in 1561 te bestaan uit een hoeve en herberg, ter plaatse genoemd 'het Eind', met wei- en bouwland, ongeveer 9 ha. groot, waaronder de Kerkakker en de Cruijsbeemt, welke laatste te Vught is gelegen. Deze grootte heeft zij ten minste een paar eeuwen gehouden.

De familie Kemp is eigenaar van De Zwarte Leeuw van 1640 tot 1728. Dan koopt Gijs van Engelen de herberg, maar verkoopt reeds spoedig aan een familie Brocken. Bartel Beex, getrouwd met Maria Catharina Brocken, erft in 1799 een "huijs, schuur, bakhuijs, met erve zoo hoff, teul als weiland op het Eijnd, van ouds genaamt de Zwarte Leeuw".

In 1807 krijgt de Zwarte Leeuw opnieuw een andere eigenaar door erfenis: Willem Beex. Zijn kleindochter Philippina, weduwe van Adriaan van Laarhoven, schenkt in 1882 'het Zwart Leeuwke' aan haar zoon Petrus van Laarhoven. Sindsdien is de herberg onafgebroken eigendom van deze familie.

1944 is een rampjaar. Daags na Kerstmis brandt het oude stamhuis af, als gevolg van een botsing tussen geallieerde militaire voertuigen. Ondanks niet aflatende ijver en vastberadenheid van de toenmalige eigenaar Jef van Laarhoven - zoon van Petrus van Laarhoven - duurt het toch nog 6 jaar vooraleer de Zwarte Leeuw uit zijn as herrijst. In het zicht van de overwinning wordt Jef ziek, en enkele maanden na de heropening in 1950 overlijdt hij.

Dan zet zijn zoon Jos het bedrijf voort. In 1977 komt diens zoon in de zaak. In 1978 en later in 1989 wordt het bedrijf verbouwd en gemoderniseerd.
De meest recente renovatie is van januari 2002, waarbij opnieuw het interieur aan de tijd is aangepast. Ook is de brasserie nu meer geschikt voor kleine gezelschappen.

In 1982 viert de familie Van Laarhoven samen met vele gasten feest, want De Zwarte Leeuw is een eeuw lang familiebezit. Een feest dat in 1988 nog eens wordt overgedaan als de Zwarte Leeuw 550 jaar oud is.

In mei 1999 wordt een replica van het oude uithangbord van De Zwarte Leeuw onthuld. Het origineel, uit de negentiende eeuw, was na de brand in 1944 in het Noord-Brabants Museum te 's-Hertogenbosch terecht gekomen.